Bart, 28 juli 2006
Nederland Maarn

terug in Holland...

Ja, nu ben ik dan eindelijk, na tien maanden terug in dit koude kikkerlandje (nu even niet dan, nu is het nog lekker).

Het echte afscheid van de jongens was heel erg raar. Waar ik het bij het officiele afscheid, een week eerder, het allemaal heel erg moeilijk had, daar liet ik nu alles langs me heengaan. Ik denk dat ik het op het moment zelf allemaal niet goed besefte dat we echt weggingen. We hebben ons laatste keer eten op de boys home met de jongens gedaan. De jongens van de transit school waren naar de boys home gekomen, zodat we met z'n allen konden eten. Tijdens het eten, kwamen opeens allemaal jongetjes op me af, om me een hapje rijst van hun bord in de mond te duwen. Het stelt eigenlijk niets voor, een hapje rijst krijgen, maar toch, het idee waarom ze het deden vond ik toch erg bijzonder en lief van ze. Uiteindelijk kwam dan toch het moment van afscheid nemen, Alle jongens gingen in een haag tot aan de poort staan, om ons nog even een laatste keer aan te raken, terwijl wij langzaam wegreden.

De volgende ochtend vroeg hebben we Linda afgezet op het vliegveld, op weg naar Thailand en alles daaromheen.( kijk voor haar avonturen op www.bartenlinda.waarbenjij.nu) Ik ben daarna naar een project geweest voor straatjongetjes, die gemotiveerd zijn en serieus willen studeren. Het project ligt buiten de stad, zodat de jongen ook niet last krijgen van de verleidingen die zo'n stad heeft. Het project was in de loop van de jaren erg verloederd, maar de nieuwe father die er nu zit, had al grootse plannen om hier en daar een stukje grond bij te kopen en nieuwe dingen te starten. Was erg leuk om dat nog even te kunnen bekijken.

Toen kwam de volgende ochtend voor mij ook het moment om het land te verlaten, want ja, je kan niet altijd blijven hangen he... Na lekker bijgeslapen te hebben in het vliegtuig (ik had toch niet veel geslapen de laatste nachten), werd ik na een vertraging van 1,5 uur, fijn opgewacht door een heleboel mensen. Het is toch fijn als je ziet dat al die mensen gekomen zijn voor jou.

En nu zit ik al fijn een week in Nederland. veel moeten wennen? nee, eigenlijk helemaal niet. Ik had al veel dingen gehoord, wat je allemaal op zou vallen als je terugkomt. De lekkere geur, het rustige verkeer, geen getoeter, de kou en noem maar op. Nou, de kou kon ik al wegstrepen, het was hier prima. Die andere dingen, ja, die vielen op, maar misschien wel juist doordat ik er al zoveel over nagedacht had, was ik er ook zo aan gewend. Het enige moeilijke is soms toch de rust. Daar waren altijd kinderen en altijd mensen op straat. Hier heb ik soms het gevoel dat er niemand is, ook als er gewoon mensen naast me zitten.

Ik mis de jongens en fathers en alle anderen die ik daar heb leren kennen erg, maar ik ben toch ook blij om gewoon weer lekker in Nederland te zijn!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl